ढल्क्याे जवानी र नि ,रहर उस्तै छ प्राप्ति लागि गरियाे,कहर उस्तै छ।
पाइला पिच्छे घाउ कति हुन्छन् कति मलम लगाईयाे , चहर उस्तै छ ।
ढाडस दिदा नि पाेलिरहन्छ चाहा नयन रुझाउँने , पहर उस्तै छ ।
बलेका आगाेमा घिउ थप्छ दुनियाँ घाउमा नुन्चुक् छर्ने , शहर उस्तै छ।
गरि खाने मुहान , हुदै गयाे सुक्खा त्यसमाथि काेराेना , जहर उस्तै छ।
शर्मिला श्रेष्ठ ललितपुर ,हाल अमेरिका