छोयो भने थाहा छ नि! सिस्नोले पोल्छ नि।
मिल्यो लय भने त्यो त ! ढुङ्गाले बोल्छ नि ?
हेर्न नजान्दा नि आँखामा धुलो पस्छ नै
खहरे साउनमा ! किनार त खोल्छ नि।
नुन र बालुवा कसरी मिसियोस खै
चिनिमा हेर न पानी घोलक ! घोल्छ नि।
माटोको कणको महत्व बिरुवा बुझ्छ
त्यही सानो रुखमा किराले पिरोल्छ नि।
पिठो जिन्दगी पिठै होरे माइला दाजै
पकाउन त्यो मान्छेले कति गिथोल्छ नि !
रामजी प्रसाद लम्साल
पोखरा -३३,भरत पोखरी
कास्की
